เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 122 โชคชะตา...ได้เห็นอีกครั้ง
มนุษย์ไม่เคยค้นพบเลยว่าในแดนเทพได้ขาดเทพองค์หนึ่งไป จะว่าเพราะเทพองค์นี้นี้ลึกลับเกินไป หรือเป็นเพราะการมีอยู่ของเขาจืดจางเกินไปกันแน่? แต่ดูเหมือนคำถามนี้ก็ไม่ค่อยมีความหมายอะไรมากนักแล้ว
หลังจากเทียนไหลชิวเอ่อร์ออกจากแดนเทพมาก็ผ่านเวลามาพอสมควร ช่วงนี้หากไม่ใช่ยามวิกฤต เขาไม่เคยแสดงพลังของตัวเองออกมาเลย ใช้เพียงสถานะมนุษย์ธรรมดาเดินไปมาในโลกมนุษย์
บ่ายวันนี้ เทียนไหลชิวเอ่อร์ยังคงทำตัวเหมือนเดิม หลังจากจัดการงานที่บริษัทจัดให้เสร็จ ก็ยืนรออยู่ที่ป้ายรถเมล์อย่างเงียบ ๆ รอรถเมล์มาถึง มือข้างหนึ่งของเขาถือถุงที่ข้างในบรรจุหมูชิ้นใหญ่ ปริมาณเท่านี้ดูเหมือนคนคนเดียวคงกินไม่หมด
เมื่อวานฝนตกหนักมากทำให้พื้นถนนมีน้ำขังไม่น้อย เด็ก ๆ บางคนก็กระโดดโลดเต้นอยู่ในแอ่งน้ำเล็ก ๆ ที่เกิดขึ้นหลังฝนตก สนุกสนานกันเหลือเกิน เทียนไหลชิวเอ่อร์เมื่อเห็นภาพนี้ ก็ยกมุมปากขึ้นอย่างจริงใจ
ไม่นานนัก รถเมล์ก็จอดเทียบที่ป้ายรถเมล์ เทียนไหลชิวเอ่อร์ขึ้นรถ จ่ายเงินแล้วก็หาที่นั่งติดหน้าต่างนั่งลง เขาเอาหัวพิงกระจกหน้าต่าง เพลิดเพลินกับการชมเมฆฝนที่เต็มท้องฟ้า ดูท่าจะต้องฝนตกอีกแล้ว
ผ่านไปราวสิบกว่านาที เทียนไหลชิวเอ่อร์ก็ลงจากรถอย่างไม่รีบร้อน ข้างป้ายรถเมล์ที่นี่ก็คือหมู่บ้านคนรวยที่เขาอาศัยอยู่ตอนนี้ เขาเดินเข้าประตูหมู่บ้านด้วยสีหน้าเรียบเฉย เข้าไปในตึกที่ตัวเองอยู่