เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 123 วิกฤตของ “เทพเจ้า”
หลังทั้งสองกินและดื่มจนอิ่มหนำสำราญที่ร้านปิ้งย่างแล้วก็เตรียมตัวบอกลากันและจากไป ซือเฉินอูเก๋อกินไม้สุดท้ายของเนื้อแกะเสียบไม้จนหมดแล้วก็เตรียมจะออกจากที่นี่
“ขอบคุณสำหรับการต้อนรับอันอบอุ่นนะเทียนไหลชิวเอ่อร์ ถ้ามีเวลาฉันจะเลี้ยงข้าวเธอคืนบ้าง ถือเป็นของตอบแทนที่เลี้ยงฉันครั้งนี้แล้วกัน”
เทียนไหลชิวเอ่อร์มองจานบนโต๊ะที่สะอาดยิ่งกว่าใบหน้า แล้วหันไปมองซือเฉินอูเก๋อที่หน้าด้านไม่น้อยอยู่ชั่วขณะหนึ่งก็โมโหจนหัวเราะออกมา แต่เทียนไหลชิวเอ่อร์รู้ว่าซือเฉินอูเก๋อเป็นคนแบบไหนจึงไม่พูดอะไรอีก
“เลี้ยงข้าวคืนงั้นเหรอ ก็เธอนี่แหละที่โผล่มากินฟรีโดยไม่บอกไม่กล่าว แถมยังกินมากกว่าฉันอีกไม่ใช่เหรอ? ช่างเถอะๆ ไม่ถือสาเรื่องนี้หรอก ในเมื่อเธอบอกว่าจะเลี้ยงข้าวฉันคืน ฉันก็จะไม่พูดมากแล้ว”
ซือเฉินอูเก๋อพยักหน้า พอจะหันหลังกลับกำลังจะจากไปก็Suddenlyนึกอะไรขึ้นมาได้ จึงชะลอฝีเท้าหยุดลง เขาหันไปมองเทียนไหลชิวเอ่อร์ ตอนนี้ยังนั่งอยู่ข้างโต๊ะอาหาร ดูท่าทางยังไม่มีแผนจะกลับบ้าน
“เกือบลืมไปเลย มีเรื่องหนึ่งที่ฉันต้องบอกเธอ”
ซือเฉินอูเก๋อนั่งลงข้างโต๊ะอาหารอีกครั้ง มองเทียนไหลชิวเอ่อร์ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามอย่างจริงจัง เทียนไหลชิวเอ่อร์เห็นเขาเคร่งขรึมขนาดนี้ก็รู้สึกแปลกมาก
“เรื่องอะไร?” เทียนไหลชิวเอ่อร์ถามอย่างอยากรู้