เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 121 การทรมาน
ทุกคนสควอตในน้ำช้าลงเรื่อย ๆ เสียงตะโกนก็เบาลงเรื่อย ๆ สถานการณ์แบบนี้ทำให้โย่วหวังไม่พอใจอย่างมาก แววตาของเขาเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวตั้งแต่นานแล้ว อารมณ์ดีเมื่อครู่หายวับไปในพริบตา
“เพิ่งทำได้ห้าสิบครั้งก็ไม่ไหวแล้วงั้นรึ? ดูสภาพพวกแกแล้วยังจะไปสถานีอวกาศอีก ช่างเพ้อฝัน! อีกครั้ง! ห้าสิบ!”
แม้ทุกคนจะไม่เต็มใจอย่างมาก แต่ก็ทำได้เพียงทำตามคำสั่งของโย่วหวัง ทำสควอตครั้งที่ห้าสิบซ้ำอีกครั้งอย่างยากลำบาก พร้อมตะโกนด้วยเสียงสุดเสียง
“ห้าสิบ!” ตอนนี้มีคนถึงสองในสามที่เสียงแตก พร้อมทั้งเสียงแหบแห้งไปหมดแล้ว จะอยากตะโกนเสียงดังอีกคงเป็นเรื่องยากมาก แต่เพื่อไม่ให้ต้องทำสควอตซ้ำ ก็ได้แต่ตะโกนสุดชีวิต
และหลังตะโกนครั้งนี้ โย่วหวังก็ไม่ได้ให้ทำซ้ำอีก ทุกคนจึงทำต่อไปได้ในที่สุด พวกเขาทั้งสควอตทั้งตะโกนด้วยเสียงที่แตกพร่า
คลื่นน้ำเริ่มแรงขึ้น พร้อมทั้งดุร้ายขึ้นด้วย หลายคนมีน้ำเข้าปาก พอสำลักก็ไอไม่หยุด ขณะเดียวกันเหงื่อของทุกคนก็หยดลงในน้ำที่ท่วมขังไม่ขาดสาย ทำให้รสชาติของน้ำเริ่มเค็มขึ้นเรื่อย ๆ
พอนึกภาพว่าน้ำนี้เข้าปากจะน่าขยะแขยงขนาดไหน แค่นึกก็รู้สึกพะอืดพะอมแล้ว แต่ทุกคนดูเหมือนไม่สนใจเรื่องนี้ ในการฝึกปีศาจแบบนี้ใครจะมีอารมณ์ไปคิดเรื่องพวกนี้ ตอนนี้คิดแค่ให้สควอตสองพันครั้งจบเร็ว ๆ
ไม่รู้ว่าเป็นเรื่องบังเอิญหรือฟ้าช่วย ก็ skies ที่เคยปลอดโปร่งกลับกลายเป็นเมฆดำครึ้ม ทันใดนั้นฟ้าผ่าฟ้าร้องลมกระหน่ำ พายุฝนกำลังจะเริ่มต้น