เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 119 ก็ยังมีมนุษยธรรมอยู่บ้าง
ไม่คิดว่าโย่วหวังจะทำกับคนพวกนี้ได้ขนาดนี้ แม้ว่าทุกคนจะไม่พอใจกันไม่มากก็น้อย แต่ก็ไม่มีทางเลือกอื่น ได้แต่ทำตามที่โย่วหวังสั่ง ดูท่าคืนนี้คงไม่ได้นอนแน่แล้ว
ซินหมิงได้ยินดังนั้นก็ไม่พูดต่อ แต่ยืนให้ดีรอคำสั่งถัดไปของโย่วหวัง โย่วหวังมองคนที่ยังไม่พอใจพวกนี้ แล้วรอยยิ้มที่รุนแรงเป็นพิเศษก็ผุดขึ้นมาในใจ แต่เขาก็ยังกลั้นยิ้มนั้นไว้
“เหมือนเดิมเลยนะ ช้าลงหนึ่งครั้งบวกสองนาที ตอนนี้ทุกคนวิ่งไปที่ลู่วิ่งภายในห้าวินาที เกินมาหนึ่งวินาทีบวกสิบนาที!”
พอเสียงพูดจบ ลู่วิ่งก็สว่างขึ้นทันที ปรากฏขึ้นรอบลานวิ่ง ทุกคนเห็นดังนั้นก็วิ่งสุดชีวิตไปที่ลู่วิ่ง แต่ถึงทุกคนจะรีบร้อนแค่ไหน ก็ยังช้าไปเกือบสี่วินาที
ทุกคนในแถวยืนเรียงกันบนลู่วิ่ง เต็มไปด้วยเสียงหอบหายใจแรง โย่วหวังขยับเข้าใกล้แถวขึ้นอีกนิด มุมปากยกขึ้นอย่างไม่เป็นมิตรนัก
“ช้าไปสี่นาทีนะ บวกสี่สิบนาที ตอนนี้พวกคุณต้องวิ่งทั้งหมดสี่ชั่วโมงสี่สิบนาที พูดอีกนิด ถ้าพวกคุณวิ่งไปแล้วจู่ๆ มีคนสลบไป ผมก็ไม่สนใจหรอกนะ”
จากนั้นโย่วหวังก็ค่อยๆ ถอยออกไป มาถึงใจกลางลานวิ่ง เหนือหัวของเขาปรากฏภาพฉายโฮโลแกรมขนาดยักษ์ขึ้นอีกครั้ง ฉายภาพครึ่งตัวบนของเขา
“เตรียม...วิ่ง!”