เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 117 การฝึกปีศาจที่ไม่มีใครเคยทำได้มาก่อนและจะไม่มีใครทำได้อีกในภายหลัง
เหลือเวลาอีกสามนาทีสุดท้ายก่อนหมดเวลาล้างหน้าแปรงฟัน ตอนนี้คนส่วนใหญ่ล้างหน้าแปรงฟันกันเสร็จแล้ว กำลังรีบเดินไปทางลานวิ่ง แต่มีเพียงห้องพักหมายเลข 100 เท่านั้นที่ไม่มีใครออกมาเลย ไม่รู้ว่ากำลังทำอะไรกันอยู่
ในห้องพัก ทั้งสี่คนของว่านหยางเชียนจัดการธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว ยืนรออยู่หน้าประตูให้ชวนกั่วล้างหน้าแปรงฟันเสร็จแล้วค่อยออกไปด้วยกัน แต่ที่น่าแปลกก็คือ ชวนกั่วเข้าห้องน้ำไปตั้งห้านาทีกว่าแล้ว ก็ยังไม่เห็นออกมา เด็กน้อยล้างหน้าแปรงฟันต้องใช้เวลานานขนาดนั้นเลยหรือ
“แปลกนะ ชวนกั่วทำไมยังไม่ออกมาสักที ไปดูหน่อยดีไหม”
ปินเฉินหลิ่งถามทุกคน ว่านหยางเชียนคิดอยู่ครู่หนึ่ง ตัดสินใจจะไปดูสถานการณ์ที่ห้องน้ำ แต่ยังไม่ทันก้าวไปสองก้าวก็ถูกหลิงเซินชิงขวางไว้
“ให้ฉันไปดูเองเถอะ เผลอๆ พวกผู้ชายตัวใหญ่ๆ อย่างพวกเธอไปเจอชวนกั่วกำลังเข้าห้องน้ำอยู่ล่ะก็ สำหรับเธอแล้วนั่นอาจจะเป็นความสะเทือนใจครั้งใหญ่เลยก็ได้ ปล่อยให้พวกผู้หญิงอย่างเราไปดูดีกว่า”
ก็ฟังดูมีเหตุผลอยู่เหมือนกันนะ ว่านหยางเชียนพยักหน้า ถอยกลับไปยืนที่เดิมของตัวเอง หลิงเซินชิงเดินเบาๆ ไปทางห้องน้ำ พอเปิดประตูออกก็เห็นชวนกั่วกำลังเขย่งปลายเท้า ยกมือขึ้นพยายามเอื้อมไปที่อ่างล้างหน้า แต่ก็เอื้อมไม่ถึงสักที
ถึงบางอ้อว่าทำไมห้านาทีแล้วยังไม่ออกมา ที่แท้ก็เพราะอ่างล้างหน้าสูงเกินไป ชวนกั่วเอื้อมไม่ถึงจึงล้างหน้าแปรงฟันไม่ได้ ก็เข้าใจได้อยู่หรอก