เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 114 เข้าพักฐานทัพทหารฉงเหอ
"นั่นคือฐานทัพทหารฉงเหอหรือ? มันใหญ่เกินไปแล้วนะ?"
ว่านหยางเชียนเอนตัวพิงหน้าต่างมองฐานทัพทหารฉงเหอตรงหน้า พลางเปล่งเสียงอุทานด้วยความตกตะลึง แน่นอนว่าไม่ใช่แค่ว่านหยางเชียนเท่านั้น หลายคนที่เห็นก็ต่างตกตะลึงไม่แพ้กัน
รถบัสค่อย ๆ จอดลงข้างทาง คนขับให้ทุกคนรีบลงจากรถ ในพริบตาเดียวภายในรถก็คึกคักขึ้นมา มีคนเริ่มทยอยลงจากรถแล้ว พอหยิบกระเป๋าเดินทางออกมาแล้วก็ยืนอยู่ข้างรถบัส ไม่รู้ว่าจะเข้าไปในฐานทัพก่อนเลยดีหรือไม่
ปินเฉินหลิ่งบิดขี้เกียจสุดตัว ลุกขึ้นยืน มองไปยังซินหมิงที่นั่งอยู่เบาะด้านหลัง ตอนนี้เธอยังหลับสนิท เสียงอึกทึกโดยรอบไม่ส่งผลต่อเธอเลยแม้แต่น้อย
และหลิงเซินชิงที่่นั่งอยู่ด้วยกันกับซินหมิงก็หลับสนิทเช่นกัน ถึงขั้นมุมปากมีน้ำลายไหลออกมาแล้วด้วย ว่านหยางเชียนลุกขึ้นมองหลิงเซินชิงที่นั่งอยู่เบาะด้านหลัง ได้แต่ยิ้มอย่างจนใจ
ว่านหยางเชียนออกจากที่นั่งของตัวเอง มาที่เบาะด้านหลัง มองหลิงเซินชิงซึ่งนั่งอยู่ด้านนอก ว่านหยางเชียนทำท่าคล้ายกับคิดไม่ดี ถูมือไปมา แล้วเล็งไปที่หน้าผากของเธอดีดเข้าให้หนึ่งที
"โอ๊ย!"
การดีดครั้งนี้ทำให้หลิงเซินชิงตื่นขึ้นมาทันที เธอนั่งตัวตรงในทันใด สองมือกุมหน้าผากพลางนวดเบา ๆ ส่งเสียงซี้ดซ้าดออกมาจากปากไม่ขาดสาย