เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 67 เที่ยวบ้านผีสิง
อย่าคิดเป็นอันขาดว่าเครื่องเล่นหวาดเสียวพวกนี้ทุกคนเล่นได้ ไม่อย่างนั้นก็จะเป็นแบบว่านหยางเชียนคนนี้ แทบจะยืนไม่อยู่แล้ว
เขาแหงนหน้ามองเครื่องเล่นทิ้งดิ่งสูงห้าสิบชั้นนี้ เริ่มรู้สึกเสียใจที่มาสวนสนุกแล้ว แต่เพื่อสุขภาพกายและใจของหลิงเซินชิง ต่อให้ต้องตายก็ต้องเล่นให้ครบทุกเครื่อง!
หลิงเซินชิงสังเกตเห็นท่าทางที่ว่านหยางเชียนกลัวจนตัวสั่นแต่พยายามทำเป็นสงบนิ่ง ชั่วขณะหนึ่งก็อดขำกับท่าทางแบบนี้ของเขาไม่ได้ หลิงเซินชิงปิดปากเล็ก ๆ แล้วหัวเราะเบา ๆ
"รอบต่อไปก็เป็นเราสองคนแล้วนะ เธอห้ามกลัวจนฉี่ราดกางเกงล่ะ! ส่วนฉันนะ ตอนนี้รอไม่ไหวแล้ว! เครื่องเล่นทิ้งดิ่งแบบนี้ กระโดดสักสิบรอบก็ไม่มีปัญหาสำหรับฉันเลย!"
ไม่นานก็ถึงรอบของว่านหยางเชียนกับหลิงเซินชิง ทั้งสองหาที่นั่งตามสะดวก แล้วนั่งลง สายรัดยึดติดกับตัวทุกคน ลมหายใจของว่านหยางเชียนยิ่งถี่กระชั้นขึ้นเรื่อย ๆ
เขายิ่งรู้สึกเสียใจมากขึ้นเรื่อย ๆ รู้อย่างนี้ก็เลือกไปเล่นพวกสถานที่ท่องเที่ยวดีกว่า!
"หลิงเซินชิง ขอร้องล่ะ ปล่อยฉันไปเถอะ...ของ ๆ พวกนี้ฉันไม่มีความกล้าพอจะเล่นจริง ๆ นะ!"
แต่หลิงเซินชิงเพียงมองว่านหยางเชียนอย่างภาคภูมิใจ เห็นท่าทางแบบนี้ของว่านหยางเชียนก็ยิ่งมีความสุขสุดขีด ไม่คิดเลยว่าว่านหยางเชียนจะขี้ขลาดขนาดนี้ แค่เครื่องเล่นทิ้งดิ่งเครื่องเดียว ก็ทำให้เขากลัวจนวิญญาณสลายได้