เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 66 ผ่อนคลายร่างกายและจิตใจ
ในยามดึกอันไร้ผู้คน มีเพียงลมกลางคืนที่โหมกระหน่ำอยู่ข้างนอก
ว่านหยางเชียนนอนอยู่บนเตียง ถือเครื่องโฮโลแกรมจ้องมองหน้าจอ ไม่สามารถข่มตานอนหลับลงได้เนิ่นนาน ดูเหมือนกำลังกลุ้มใจกับเรื่องบางอย่าง
หันไปมองหลิงเซินชิงที่อยู่ข้างๆ เธอหลับสนิทไปนานแล้ว ดูท่าทางเพลียจริงๆ
ราวกับรู้สึกถึงความเหนื่อยล้าในดวงตา ว่านหยางเชียนวางเครื่องโฮโลแกรมลง ใช้สองมือขยี้ตา เขาถอนหายใจเบาๆ สีหน้ากังวลชวนให้รู้สึกงุนงง
หยิบเครื่องโฮโลแกรมขึ้นมาอีกครั้ง จ้องมองสิ่งต่างๆ ในจอโฮโลแกรมต่อ
เนื้อหาที่แสดงอยู่ในจอคือคำแนะนำสถานที่ท่องเที่ยวใกล้ๆ ว่านหยางเชียนรู้สึกว่าสถานที่พวกนี้ นอกจากจะดูได้แล้วก็ทำอะไรไม่ได้เลย ต่อให้เข้าไปข้างในก็ยังน่าเบื่อมาก
นี่ก็นับเป็นโรคทั่วไปของสถานที่ท่องเที่ยวส่วนใหญ่ได้เหมือนกัน
ว่านหยางเชียนที่จนใจวางเครื่องโฮโลแกรมลงข้างๆ อยากจะพักสักหน่อย แสงจันทร์สีขาวนวลอ่อนโยนส่องลอดหน้าต่างมากระทบใบหน้าของว่านหยางเชียน ว่านหยางเชียนมองพระจันทร์นอกหน้าต่าง ภายในใจสงบอย่างผิดปกติ