เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 51 ชมรม
เปิดเทอมมาได้ราวสามวันแล้ว นักเรียนต่างทยอยเข้าสู่สภาวะการเรียนกันแล้ว จากผลการลงคะแนนของคณะกรรมการ ว่านหยางเชียนและหลิงเซินชิงได้เป็นหัวหน้าห้องและรองหัวหน้าห้องของห้องหนึ่งอย่างเป็นทางการ และในเที่ยงวันเดียวกันนี้เอง ทางโรงเรียนก็เริ่มเปิดรับสมัครสมาชิกชมรมกันอย่างต่อเนื่อง ชมรมถือเป็นสิ่งที่ทุกโรงเรียนขาดไม่ได้ ใช้ปลูกฝังงานอดิเรกของนักเรียนได้เหมาะสมที่สุดแล้ว
ตอนนี้ว่านหยางเชียนเพิ่งกินข้าวเที่ยงเสร็จและเดินออกมาจากโรงอาหาร พอออกมาก็เห็นโซนรับสมัครชมรมของโรงเรียนแน่นไปด้วยผู้คน เขาไม่เข้าใจในทันทีว่าทำไมชมรมถึงดึงดูดคนพวกนี้ได้ขนาดนี้ ว่านหยางเชียนไม่รู้สึกสนใจเรื่องนี้เลยสักนิด ตอนนี้เขาอยากกลับไปนอนกลางวันที่หอพักให้เร็วที่สุดเท่านั้น
“ทำไมนายไม่ไปสมัครชมรมล่ะ”
ด้านหลังของว่านหยางเชียนมีเสียงผู้หญิงที่คุ้นหูดังขึ้น ไม่ต้องเดาก็รู้ว่าเป็นใคร ว่านหยางเชียนหันกลับไปมองหลิงเซินชิงที่อยู่ข้างหลัง
“ฉันไม่สนใจอะไรอย่างชมรมหรอก ในความคิดของฉันแค่เรียนวิชาปกติให้ดีก็พอแล้ว ฉันก็ไม่มีงานอดิเรกอะไร ยิ่งไม่รู้ว่างานอดิเรกของตัวเองคืออะไร เลยคิดว่าฉันแค่เรียนไปง่าย ๆ ก็พอ ไม่จำเป็นต้องไปเข้าชมรม”
หลิงเซินชิงเอามือกุมหน้าผาก ทำหน้าเหมือนจนใจ