เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 46 มุ่งสู่โรงเรียนมัธยมชั้นยอดสังกัดฉยงเหอ
เสียงสัมภาษณ์ของนักข่าวดังขึ้นเรื่อย ๆ ทั้งเร็วขึ้นและหงุดหงิดมากขึ้น ว่านหยางเชียนรับมือแทบไม่ไหว ชั่วขณะนั้นว่านหยางเชียนเหงื่อโทรมกาย รู้สึกตื่นตระหนกอย่างยิ่งกับคำถามที่รุกไล่ความเป็นส่วนตัวทีละก้าว ต่อให้ไม่ใช่คำถามเรื่องความเป็นส่วนตัวก็ยังถูกคำถามอื่นเบียดตกไป ก้าวเท้าของว่านหยางเชียนค่อย ๆ ถอยหลัง รู้สึกกลัว
เหล่านักข่าวยังคงรุกไล่ไม่ลดละ อยากถามว่านหยางเชียนอีกตั้งมากมาย สำหรับพวกเขา นี่คือกระแสที่ปล่อยวางไม่ได้เลยทีเดียว หากใช้ให้เป็นประโยชน์ รายได้จะมหาศาล ไมโครโฟนสัมภาษณ์แทบจะเหมือนดาบคมกริบหลายเล่ม ราวกับจะเจาะทะลุแนวป้องกันจิตใจของว่านหยางเชียนให้ได้ ว่านหยางเชียนถอยไปจนถึงประตูใหญ่ หลังพิงประตูแน่น ร่างกายก็สั่นเทาไม่หยุด แต่เหล่านักข่าวราวกับมองไม่เห็นว่าว่านหยางเชียนเป็นแบบนี้ ยังคงถามเอาเปรียบมากขึ้นเรื่อย ๆ
ในตอนนั้นเอง นักข่าวคนหนึ่งก็ถามขึ้นมาคำหนึ่ง
"ในเมื่อคุณไม่ใช่คนตระกูลเฟิง แล้วทำไมคุณไม่ไปหาพ่อแม่ของคุณ ไปอยู่กับพวกเขา แต่กลับมาอยู่ในบ้านของคนรวยแบบนี้ หรือว่าคุณไม่รักครอบครัวของคุณ คุณไม่ต้องการครอบครัวคุณแล้วหรือ หรือคุณเป็นคนเห็นแก่เงิน เห็นเงินแล้วทำได้ทุกอย่าง ขอให้คุณตอบผม?"