เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 45 ชั่วคืนเดียวโด่งดังไปทั่ว
บนถนนที่รถราแน่นขนัด ว่านหยางเชียนกับหลิงเซินชิงเดินอยู่บนทางเท้า ว่านหยางเชียนมองไม้เสียบลูกชิ้นทอดกับไก่ทอดที่เหลืออยู่น้อยนิดในมือ แล้วหันไปมองหลิงเซินชิงที่อยู่ข้าง ๆ ก็ไม่รู้จะพูดอะไรดี คิดไม่ถึงเลยว่าหลิงเซินชิงจะกินเก่งขนาดนี้ ส่วนหลิงเซินชิงที่กำลังดูดนิ้วอยู่ข้าง ๆ พอรู้ตัวว่าว่านหยางเชียนมองก็เผลอหลบตาอย่างไม่รู้ตัว
“ยังจะดูดนิ้วอีกเหรอเธอ? ฉันยังกินได้ไม่เท่าไหร่เลย เธอจัดการไปสามในสี่แล้ว อย่างน้อยก็แบ่งกันหน่อยสิเธอนี่... ฉันกินแค่นี้ก็ยังไม่อิ่มเลยนะ”
หลิงเซินชิงเกาหัวอย่างเก้อเขิน แล้วหัวเราะแห้ง ๆ สองที ว่านหยางเชียนกินไม้เสียบลูกชิ้นทอดกับไก่ทอดที่เหลือจนหมดแล้วโยนไม้เสียบลงถังขยะ ยังได้กลิ่นหลงเหลืออยู่ที่มือ เลยเริ่มดูดนิ้วตัวเองบ้าง
“เอาละ ยังไงก็เหลืออีกไม่ถึงสองสามชั่วโมงก็เที่ยงแล้ว อดทนอีกหน่อยก็ได้กินข้าวเที่ยง แต่พูดตามตรง อาหารหรู ๆ ที่บ้านพวกนั้นฉันกินจนเบื่อแล้ว มีแต่ของใหญ่โตราคาแพง... ตอนนี้ฉันอยากกินกับข้าวง่าย ๆ ของร้านดัง ๆ สักหน่อย ฉันแทบจะลืมรสชาติของอาหารบ้าน ๆ พวกนั้นไปหมดแล้ว”
ว่านหยางเชียนฟังแล้วรู้สึกประหลาดใจ มีคนที่ไม่ยอมกินของหรูหราด้วยเหรอ? ในสายตาของว่านหยางเชียน การได้กินของใหญ่โตพวกนั้นเท่ากับความสุขชั้นเลิศ เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นคนไม่อยากกิน ซึ่งทำให้ว่านหยางเชียนรู้สึกประหลาดใจอยู่บ้าง