เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
⬢⬢⬢
ตอนที่ 9 อดีตอันเจ็บปวด
ฝนหยุดตก ฟ้าโปร่ง ถนนคึกคักเป็นพิเศษ ผู้คนเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและรอยยิ้ม เด็กๆ วิ่งเล่นไล่จับกันข้างทาง ผู้สูงอายุก็นั่งอยู่บนม้านั่งอาบแสงแดดอันอบอุ่น ส่วนหลุมน้ำฝนบนถนนก็กลายเป็นของโปรดที่สุดของเด็กๆ กระโดดไปมาอยู่บนนั้น
บนท้องฟ้าก็ปรากฏรุ้งกินน้ำที่หายาก ลอยอยู่กลางเวหา ผู้คนมากมายมองภาพตรงหน้า ต่างพากันหยิบเครื่องโฮโลแกรมหรือนาฬิกาโฮโลแกรมออกมาบันทึกไว้
ในตอนนี้ แม่ลูกคู่หนึ่งขึ้นมาบนดาดฟ้า แม่คนนั้นพาลูกสาวของเธอมาชมรุ้งกินน้ำที่หาได้ยากนี้
“เซินชิง ดูสิ รุ้งกินน้ำ!”
แม่ของเซินชิงชี้ไปที่รุ้งบนท้องฟ้า เป็นสัญญาณให้หลิงเซินชิงมองไปที่รุ้งกินน้ำ
หลิงเซินชิงมองรุ้งกินน้ำ ดวงตาเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและความสุข นี่เป็นครั้งแรกที่เธอได้เห็นรุ้งกินน้ำที่สวยงามนี้ ความตื่นเต้นก็พลุ่งขึ้นมา หลิงเซินชิงยิ้มกว้างจนเผยให้เห็นฟัน แสดงออกถึงความตื่นเต้นและความสุขของเธอ
“แม่คะ หนูดูรุ้งกินน้ำทุกวันได้ไหม?”
แม่ของเซินชิงลูบหัวหลิงเซินชิง เธอรู้ว่านี่เป็นคำถามไร้เดียงสาของเด็ก เธอนั่งลงมองหลิงเซินชิง