กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
คนทั้งสองเดินเคียงข้างกัน เพียงครู่เดียวก็มาถึงด้านล่างอาคารบ้านของฉินฉู่เยี่ยน เธอมายืนรออยู่ที่นั่นแต่เช้าแล้ว
มองมาจากที่ไกล ๆ ฉินฉู่เยี่ยนเห็นคนเดินมา ก็โบกมือทักทายกู้ซูหร่านอย่างกระตือรือร้น
กู้ซูหร่านยกยิ้มมุมปากพลางโบกมือตอบ ข้างกายเธอคือเฉินหวยเจิงที่มีสีหน้าเย็นชาบึ้งตึง
ฉินฉู่เยี่ยนชินกับท่าทางแบบนี้ของเฉินหวยเจิงตั้งนานแล้ว เธอเดาะลิ้นพลางก้าวเข้ามาพูดว่า “เฮ้อ ไม่เจอกันตั้งหลายปี สหายเฉินทำไมคุณยังเกาะติดแจเป็นแผ่นแปะกอเอี๊ยะแบบนี้อีกล่ะ จะปล่อยให้ซูหร่านของคุณอยู่กับฉันเงียบ ๆ สักพักไม่ได้หรือไง”
เฉินหวยเจิงเห็นฉินฉู่เยี่ยน ใบหน้าก็ยังคงบึ้งตึงอยู่เช่นเดิม
หากไม่เห็นแก่หน้าตากู้ซูหร่าน การที่เขาไม่ต่อว่าเธอสักสองสามคำก็นับว่าเกรงใจมากแล้ว