ตอนที่ 212 จับคู่

หลังจากบอกลากู้ซูหร่านแล้ว เฉินหวยเจิงก็กลับบ้าน

ทว่าที่หน้าประตูบ้าน เขากลับได้พบกับคนคนหนึ่งที่ไม่ได้เจอกันมานานหลายปี

แม้จะไม่ได้พบหน้ากันมานานหลายปี แต่เขาก็มองปราดเดียวก็จำได้ ผู้หญิงคนนั้นคือลูกสาวของแม่เลี้ยงของเขา

หน้าตาคล้ายกับผู้หญิงคนนั้น โดยเฉพาะดวงตาคู่ที่น่ารังเกียจคู่นั้น ถอดแบบมาจากแม่ของเธอไม่มีผิดเพี้ยน มักจะเต็มไปด้วยการคิดคำนวณอันโง่เขลานานาชนิด เขาไม่มีทางชอบลงได้เลย

เฉินหวยเจิงทำเป็นมองไม่เห็น เดินเลี่ยงเธอไปเปิดประตู

พอก้าวเข้าประตูไป สิ่งแรกที่คิดจะทำก็คือปิดประตูลงทันที

มือนุ่มเนียนคู่หนึ่งยื่นเข้ามายันกรอบประตูไว้ เฉินเวยรีบเอ่ยขัดขวางด้วยความร้อนรน “พี่ รอฉันเดี๋ยวก่อนสิ ฉันเอาของอร่อย ๆ มาฝากพี่ด้วยนะ พวกเราไม่ได้เจอกันตั้งหลายปี ฉันคิดถึงพี่มากเลย”

พูดพลาง เธอก็คิดจะยื่นกะละมังสตรอว์เบอร์รีสดที่ล้างแล้วใบนั้นเข้ามา