เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
เฉินหวยเจิงชะงักฝีเท้า ความหงุดหงิดอัดอั้นในใจพลันสลายตัวลงไปบ้าง
ตลอดทางที่ผ่านมา กู้ซูหร่านเดินตามเขาติด ๆ ไม่ได้คิดทอดทิ้งเขาไปหาผู้ชายอื่น ยังไม่ถึงกับทำเรื่องราวให้ไร้เยื่อใยถึงเพียงนั้น
เขาหันหน้ามามองเธอ ขากรรไกรคมแกร่งเชิดขึ้นเล็กน้อย “เธอไม่ได้กำลังเตรียมสอบอยู่หรอกหรือ ทำไมถึงยังมีเวลาว่างออกไปข้างนอกไปคลุกคลีกับผู้ชายคนอื่นอีก”
น้ำเสียงฟังดูคาดคั้น ทว่ากลับเจือความหึงหวงเปรี้ยวปร่าอยู่เล็ก ๆ
เขารู้ว่าเธอกำลังเตรียมสอบ จึงเข้าใจและเห็นใจที่เธอไม่มีเวลาว่างออกไปข้างนอกกับเขา ไม่มีเวลาว่างมาอยู่เป็นเพื่อนเขาทุก ๆ วัน
แต่พอหันกลับมา ผู้หญิงคนนี้กลับไปกินข้าวที่ภัตตาคารใหญ่กับสหายชายคนอื่นเสียได้
ในหัวใจของเธอ วางตำแหน่งของเขาไว้ตรงไหนกันแน่
กู้ซูหร่านรู้สึกไม่ได้รับความเป็นธรรม