เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ช่วงนี้กู้ซูหร่านไม่ได้คิดจะออกไปไหน วันนี้ก็ยังคงอ่านหนังสือและทำโจทย์อยู่ที่บ้านอย่างสงบเงียบเหมือนเช่นเคย
เที่ยงวันเพิ่งกินอะไรไปนิดหน่อยพอรองท้อง นอกประตูก็มีเสียงเคาะดังขึ้น กู้ซูหร่านเปิดประตูออกไปดู พบว่าเป็นเฉียวจื้อหย่วนที่เพิ่งพบกันในงานแต่งงานเมื่อไม่กี่วันก่อน
กู้ซูหร่านนึกไม่ถึงว่าเขาจะตามมาหาถึงบ้าน จึงประหลาดใจเล็กน้อย “เฉียวจื้อ นายเป็นอะไรไป”
ระหว่างคิ้วของเขาเต็มไปด้วยความกลัดกลุ้ม นัยน์ตาจับจ้องกู้ซูหร่านแน่น ราวกับกำลังมองดูฟางเส้นสุดท้ายที่ช่วยชีวิต
“ซูหร่าน เรื่องด่วนคอขาดบาดตาย ตอนนี้ฉันต้องการความช่วยเหลือจากเธอจริง ๆ และมีเพียงเธอเท่านั้นที่ช่วยฉันได้” เฉียวจื้อหย่วนเอ่ยขอร้องด้วยน้ำเสียงเร่งร้อน
กู้ซูหร่านให้เขาเข้ามาในบ้าน ดื่มน้ำสักอึกแล้วค่อย ๆ พูด พอถามอย่างละเอียด ถึงเข้าใจว่าเป็นเรื่องเกี่ยวกับงาน