ตอนที่ 22 กู้ซูหร่านก็คือแม่ใจร้ายที่ตายไปแล้วคนนั้นของเขา

ผิวขาวเนียนดุจกระเบื้องเคลือบ เครื่องหน้าประณีตราวกับตุ๊กตา คิ้วตาคมคาย ขนตายาวงอน ยามตั้งอกตั้งใจแววตาดำขลับคู่นั้นกลับฉายความสุขุมเกินวัย ชั่วพริบตาที่ยกหมากวางหมาก กู้ซูหร่านถึงกับสัมผัสได้ถึงไอสังหาร

อายุเพียงสี่ห้าขวบ เด็กคนนี้กลับดูเหมือนผู้ใหญ่ตัวน้อย ไม่เย่อหยิ่งและไม่วู่วาม

แม้จะเอาชนะได้อย่างรวดเร็วในกระดานหนึ่ง เขาก็เพียงแค่วิเคราะห์อย่างเยือกเย็น “คุณปู่ ความจริงท่านยังเดินได้อีกหลายก้าว ที่แพ้เพราะใจร้อนเกินไป”

กู้ซูหร่านแอบขำ เด็กคนนี้ช่างอวดดีจริง ๆ ไม่ไว้หน้าตาให้คนแก่เลยสักนิด

เป็นไปตามคาด ตาแก่จางคู่ประลองเมื่อครู่ลุกพรวดขึ้นมาทันที กล่าวอย่างไม่พอใจ “เจ้าเด็กนี่จะไปรู้อะไรกัน นี่ฉันออมมือให้แกหรอก ไม่อยากจริงจังกับเด็กกะโปโลอย่างแก!”

ด้านหลัง ตาแก่อีกคนรีบนั่งลงแทนที่ เด็กน้อยจึงเริ่มต้นการท้าทายรอบใหม่