ตอนที่ 20 ยังนึกว่าแม่ใจดำทอดทิ้งเขาจะมาเสียอีก

แถวถึงคิวเหยียนโม่เหริน เขาโบกมือใหญ่ใส่ขนมข้าว ขนมน้ำตาล ขนมม้วนกรอบ ขนมเกลียวจนครบ ซื้อมาสองกล่องใหญ่เต็ม ๆ

ใกล้ถึงเวลาเที่ยงวัน เหยียนโม่เหรินรีบรุดไปหาโต้วโต้วเพื่อเซอร์ไพรส์

โต้วโต้วเล่นอยู่คนเดียวในห้อง จู่ ๆ ก็วิ่งออกไปข้างนอกราวกับจมูกหมาได้กลิ่น

เหยียนโม่เหรินผลักประตูเข้ามาก็เห็นข้าน้อยยืนอยู่ตรงนั้น กำลังจะทักทายก็เห็นสีหน้าผิดหวังของโต้วโต้ว

“ทำหน้าอะไรกัน ไม่อยากรู้หรือว่าคุณอาเอาอะไรมาฝาก”

โต้วโต้วกลอกตา มองเห็นกล่องอาหารใหญ่สองกล่องในมือเหยียนโม่เหริน ดวงตาก็เปล่งประกายขึ้นอีกครั้ง

เหยียนโม่เหรินหัวเราะเสียงกังวาน ใช้นิ้วเขี่ยจมูกเล็กกลม ๆ ของเด็ก “ฉันรู้ทันหนูดี ตัวเล็กขี้ตะกละ”