ตอนที่ 15 สหายหญิงหน้าตาดีไม่ใช่คนบ้านเธอเสียหน่อย

หลายคนแอบมองกู้ซูหร่านพลางหลบไปให้ไกล

หลายคนยังหวังจะดูเรื่องสนุก คิดว่าเธอจะคลุ้มคลั่งอาละวาดเหมือนเคย ขว้างปาข้าวของและตีคน

กู้ซูหร่านกลอกตาในใจ น้ำเสียงเรียบเฉย “สหายเสิ่น คุณคิดมากไปแล้ว สิ่งที่ฉันพูดล้วนเป็นความจริง เราต่างเป็นคนมีศักดิ์ศรี ดูข้อเท็จจริงก็พอ”

พอสิ้นเสียง เธอยกมือขึ้นตบหน้าซ่งซิงเหมียนฉาดหนึ่งอย่างเด็ดขาด

“เพียะ!”

เสียงดังคมชัดทำให้ทั้งงานเงียบลงชั่วขณะ

ซ่งซิงเหมียนกุมใบหน้า ไม่อยากจะเชื่อ “กู้ซูหร่าน! เธอตบฉัน?”

“ใครใช้ให้เธอพูดพล่อย ๆ?”

กู้ซูหร่านไม่แม้แต่จะเงยหน้ามองสีหน้าอับจนน้อยใจของเธอ แต่ลงนั่งอย่างสง่าผ่าเผย เปิดถุงติ่มซำที่หอมฟุ้งออกมา แล้วยื่นขนมข้าวชิ้นแรกไปจ่อปากเมิ่งหลิน