เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
ทุกคนมองไป ก็เห็นว่าเป็นซ่งซิงเหมียนที่เพิ่งถูกตบมาหมาด ๆ
สายตาต่างพากันหันขวับไปมองกู้ซูหร่าน ส่วนใหญ่เต็มไปด้วยความไม่ไว้วางใจ
แต่ในยามคับขันจนตรอก ก็ยังมีคนเอ่ยถามความเห็นของเธอ
คนตระกูลกู้รู้ว่ากู้ซูหร่านพอมีพื้นฐานอยู่บ้าง แต่ไม่เคยเห็นเธอขึ้นบรรเลงอย่างเป็นทางการมาก่อน การให้เธอขึ้นไปกู้สถานการณ์ภายใต้แรงกดดันสูงเช่นนี้ ไม่ต่างอะไรกับการจับขึ้นตะแกรงย่างไฟ
เมิ่งหลินกับผู้บัญชาการกู้สบสายตากัน ต่างมองเห็นความกังวลและการห้ามปรามในดวงตาของอีกฝ่าย
ทว่ากู้ซูหร่านก็ยังคงก้าวออกมา
“ฉันขอลองดูได้”
เมื่อครู่นี้เธอจ้องมองหยางฉินบนเวทีอยู่นาน ราวกับจินตนาการได้ถึงเสียงของตัวโน้ตแต่ละตัวยามร่วงหล่นลงบนนั้น ความรู้สึกคุ้นเคยเช่นนี้ไม่เหมือนการคิดไปเองอย่างไร้ที่มา... บางที เธออาจจะเคยเล่นหยางฉินเป็นจริง ๆ ในอดีต
และที่สำคัญยิ่งกว่าคือ เงาร่างของทหารผ่านศึกตรงมุมเวทีคนนั้นทำให้เธอรู้สึกบีบหัวใจ