กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย จันทราร้อยรัก
พอกลับถึงบ้าน ท้องฟ้าก็ใกล้จะมืดแล้ว
กู้ซูหร่านเพิ่งก้าวเข้าสู่โถงทางเข้า ก็บังเอิญพบเมิ่งหลินที่ผูกผ้ากันเปื้อนเดินออกมาจากห้องครัว
“หร่านหร่าน วันนี้ดูตัวเป็นยังไงบ้าง”
เมื่อเห็นกู้ซูหร่านมีรอยยิ้มแต้มริมฝีปาก ทั้งยังถือถุงใบหนึ่งที่ดูคล้ายของขวัญ เมิ่งหลินจึงคิดไปเองตามธรรมชาติว่าสถานการณ์น่าจะเป็นไปด้วยดี
ในขณะที่โล่งอก เธอก็ยังรู้สึกไม่อยากจะเชื่ออยู่บ้าง
ก่อนหน้านี้กู้ซูหร่านตามตื๊อไม่เลิกเพื่อตามจีบเสิ่นอวิ้นจือ ไฉนจู่ ๆ ในชั่วพริบตากลับเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน บทจะไม่ชอบก็ไม่ชอบขึ้นมาทันที หรือกระทั่งสามารถเปลี่ยนใจไปถูกตารวมถึงชอบคนอื่นได้ทันควันขนาดนี้
พอถูกเมิ่งหลินเอ่ยทัก กู้ซูหร่านถึงนึกขึ้นได้ว่ายังมีเรื่องนี้อยู่