ตอนที่ 7 คนเป็นแม่อย่างเธอควรต้องคิดเผื่อลูกสาวสิถึงจะถูก

“ซูหร่าน เธอดูเหมือนจะเปลี่ยนไปจริง ๆ นะ” กู้จาวเยวี่ยิ้มให้เธอ “พวกเราที่เป็นเด็กผู้หญิงไม่ควรเอาแต่ลดความอ้วนจนเกินไป สุขภาพต่างหากที่สำคัญที่สุด”

เธอหันไปมองเมิ่งหลินพลางกะพริบตา

“จะว่าไปช่วงนี้ฉันกินกับข้าวฝีมือแม่เยอะไปหน่อย อร่อยมากจนห้ามใจไม่อยู่เลยอ้วนขึ้นมานิดหน่อย ช่วงนี้ชุดกระโปรงเริ่มแน่นแล้ว คงต้องรบกวนแม่ช่วยแก้ขนาดเอวให้หน่อยนะคะ”

เมิ่งหลินได้ยินก็ดีใจยกใหญ่

ไม่เพียงเพราะได้รับคำชมเรื่องฝีมือทำอาหาร แต่ยังดีใจที่ในที่สุดกู้จาวเยวี่ยก็อ้วนขึ้นมาบ้าง

กู้จาวเยวี่ยกับกู้ซูหร่านเปรียบเสมือนสองขั้วที่ต่างกันอย่างสิ้นเชิง

กู้จาวเยวี่ยที่รูปร่างผอมบางมาแต่กำเนิดกินอย่างไรก็ไม่อ้วน ส่วนกู้ซูหร่านที่มีทรวดทรงองค์เอวกลับเอาเป็นเอาตายกับการลดน้ำหนัก

ตอนนี้กลับกลายเป็นว่าทั้งสองคนสลับกันเสียแล้ว

อีกทั้งลูกสาวแท้ ๆ ยังเปลี่ยนนิสัย ยอมสวมชุดกระโปรงที่เธอตัดเย็บให้อีกด้วย

มองดูอย่างไรก็ถูกตาต้องใจเป็นที่สุด