ตอนที่ 235 มรดกไม่สิ้นสูญ

ตอนที่ 235 มรดกไม่สิ้นสูญ

เสียง “ติ๊ด” ส่วนลึกในสมองดังชัดเจนเป็นพิเศษท่ามกลางความเงียบสงัดของเรือนสี่ประสาน

ซูเหมียนเยวี่ยลืมตาขึ้น แววตาเย็นชาผุดประกายประหลาดใจวูบหนึ่ง

เธอคุ้นเคยกับเสียงนี้เป็นอย่างยิ่ง มันคือเสียงการแจ้งเตือนของระบบสถานีการแพทย์มิติ ตั้งแต่นครการแพทย์ชายแดนเหนือก้าวเข้าสู่วิถีปกติ เธอก็ไม่ได้ใช้มิติมานานมากแล้ว

เธอยืนอยู่ใต้ต้นไหวเก่าในลานเรือน เพียงขยับความคิด จิตสำนึกก็ดิ่งเข้าสู่มิติในชั่วพริบตา

สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือห้องปลอดเชื้อสีขาวบริสุทธิ์อันคุ้นเคย ไฟแสงเย็นสว่างวาบขึ้นทีละแถว ส่องสว่างอุปกรณ์การแพทย์ล้ำสมัยที่เคยช่วยชีวิตเธอมานับครั้งไม่ถ้วน ในห้องจ่ายยา ยาประสิทธิผลสูงและสิ่งของบรรเทาทุกข์หลากหลายชนิดยังคงจัดวางเรียงรายไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย

“ติ๊ด—”

เสียงกลไกดังขึ้นอีกครา ทันใดนั้น หน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าอ่อนก็ลอยเด่นขึ้นกลางอากาศ