ตอนที่ 234 สุราจอกนี้ คารวะแด่บุคคลผู้ทรงคุณูปการแห่งชาติอันไร้เทียมทาน

ตอนที่ 234 สุราจอกนี้ คารวะแด่บุคคลผู้ทรงคุณูปการแห่งชาติอันไร้เทียมทาน

ขบวนรถธงแดงแล่นเข้าสู่ประตูใหญ่ของเรือนรับรองแขกแห่งชาติอย่างมั่นคง

เมื่อมาถึงด้านนอกห้องโถงโบตั๋น รองเสนาธิการเฉินก็ยิ้มอย่างมีเลศนัย ก่อนจะผลักบานประตูไม้แกะสลักแบบเปิดคู่นั้นออก

ทันทีที่ประตูเปิดออก ห้องส่วนตัวที่เดิมทีครึกครื้นพลันเงียบสงบลงในพริบตา

ซูเหมียนเยวี่ยเงยหน้ามองไป ดวงตาเย็นชาทอประกายตกตะลึงอย่างหาได้ยาก

ภายในห้องโถงโบตั๋นอันโอ่โถง มีโต๊ะกลมขนาดใหญ่จัดวางไว้สองตัว ในเวลานี้ผู้ที่ลุกขึ้นยืนต้อนรับเธอล้วนเป็นใบหน้าที่คุ้นเคยทั้งสิ้น

“ยัยหนูซู!” ชายชราร่างผอมแห้งคนหนึ่งที่สวมชุดจงซานตัวใหม่เอี่ยม ในมือยังคงกำกล้องยาสูบไว้ด้วยความเคยชิน ขอบตาแดงระเรื่อ ตื่นเต้นจนมือสั่นระริก

นั่นคือหวังเป่าซาน เลขาธิการพรรคประจำหมู่บ้านอาวุโสแห่งกองพลธงแดงในตอนนั้นนั่นเอง