กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 171 คุมตัวส่งสถานีตำรวจ ชื่อเสียงโรงงานยาทะยานสู่จุดสูงสุดใหม่
เจ้าหน้าที่ตำรวจเสี่ยวหลี่ผลักประตูเปิดออก ลมหนาวพัดพาเอากลิ่นเหม็นฉุนรุนแรงปะทะเข้าเต็มหน้า กระบอกน้ำเคลือบในมือของเขาร่วงกระแทกลงบนพื้นปูนซีเมนต์เสียงดัง “แคลง” น้ำร้อนกระเซ็นรดเท้า ทว่าเขากลับคล้ายไม่รู้สึกถึงความลวกพอง ทั้งร่างแข็งทื่ออยู่กับที่
ด้านนอกประตูใหญ่ ชายสิบกว่าคนในสภาพเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งใบหน้าเปี่ยมด้วยความหวาดผวากำลังคุกเข่าอยู่บนพื้น บนหลังของพวกเขาทุกคนแบกหีบไม้หนักอึ้งไว้คนละสองใบ เหนื่อยหอบจนหายใจกระชั้น ทั้งร่างสั่นเทิ้มไปหมด
ที่ยิ่งทำให้ใจหายวาบก็คือ รอบนอกของพวกเขา มีหมาป่าเถื่อนตัวมหึมานับร้อยตัวล้อมรอบอยู่เป็นกลุ่มดำทะมึน หมาป่าพวกนั้นแยกเขี้ยวแหลมสีขาวซีด ลำคอส่งเสียงคำรามต่ำลึก ดวงตาสีเขียวประกายแสงกระหายเลือดท่ามกลางความสลัวรางก่อนรุ่งสาง
“แม่เจ้าโว้ย...” เสี่ยวหลี่สูดหายใจเข้าลึกด้วยความหนาวเหน็บ ลนลานเอื้อมมือไปคลำอาวุธปืนประจำกายที่เอว