ตอนที่ 172 เงินทุนไหลกลับ ปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ของทั้งครอบครัว

ตอนที่ 172 เงินทุนไหลกลับ ปรับปรุงสภาพความเป็นอยู่ของทั้งครอบครัว

ตั้งแต่ผู้บัญชาการเฉินส่งกำลังทหารหนึ่งหมวดมาล้อมคุ้มกันโรงงานผลิตยา บรรดาคนที่อิจฉาตาร้อนและคิดจะเล่นตุกติกในเมืองหลิ่นเฉิงต่างก็หดหัวกลับไปกันหมด

มีทหารยามพร้อมอาวุธและกระสุนจริงยืนเวรยี่สิบสี่ชั่วโมง ใครยังจะกล้าเข้ามารนหาที่ตายอีก

เมื่อปราศจากการรบกวนจากภายนอก สายการผลิตของโรงงานยาก็เหมือนถูกไขลาน หมุนเวียนทำงานทั้งวันทั้งคืนไม่หยุดหย่อน เครื่องจักรหนักสามเครื่องที่พวกญี่ปุ่นทิ้งไว้ซึ่งเอ้อร์เป่าซ่อมเสร็จ แทบจะกลายเป็นแม่ไก่ออกไข่ทองคำ ยาพอกแก้โรคไขข้อและผงห้ามเลือดถูกขนส่งไปยังแนวหน้าเป็นลัง ๆ ทุกวัน โรงพยาบาลในอำเภอและเมืองโดยรอบก็เข้าแถวรอรับของเช่นกัน

เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว พริบตาเดียวก็ถึงวันคำนวณบัญชีเงินปันผลประจำไตรมาสแรก

เย็นวันนั้น ซูเหมียนเยวี่ยเพิ่งจัดระเบียบกองใบเบิกสินค้าในห้องทำงานเสร็จ พี่สะใภ้หลี่ก็กอดสมุดบัญชีหนาเตอะเดินผลักประตูเข้ามาด้วยใบหน้าเปล่งปลั่งเปี่ยมสุข

“ผู้อำนวยการซู คิดออกแล้ว คิดออกมาหมดแล้ว” พี่สะใภ้หลี่ตื่นเต้นจนเสียงสั่น พลางปิดประตูห้องทำงานให้สนิท แล้วยื่นหน้าเข้ามาที่โต๊ะทำงานราวกับเป็นหัวขโมย

ซูเหมียนเยวี่ยวางปากกาหมึกซึมในมือลงแล้วนวดข้อมือเบา ๆ “ดูท่าทางดีใจของคุณสิ ไตรมาสนี้พวกเรากำไรเยอะเลยล่ะสิ”