ตอนที่ 170 ซุ่มโจมตีทางเปลี่ยวราตรี ซานเป่าพาฝูงหมาป่าสำแดงอานุภาพอัสนีสยบ

ตอนที่ 170 ซุ่มโจมตีทางเปลี่ยวราตรี ซานเป่าพาฝูงหมาป่าสำแดงอานุภาพอัสนีสยบ

มือของเหล่าหวังเพิ่งจะแตะโดนประแจเหล็กใต้เบาะที่นั่งคนขับ ในป่าเบิร์ชขาวสองฟากถนนก็พลันสว่างวาบไปด้วยแสงไฟ

“ฮ่าๆๆ ไอ้แก่ ไหวพริบไวไม่เบานี่!”

พร้อมกับเสียงหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง จางหมาจื่อนำนักเลงหัวไม้สิบกว่าคนชูคบเพลิงพุ่งพรวดออกมาจากแนวป่า ในมือพวกเขาไม่เพียงถือมีดพร้ากับท่อนเหล็ก แต่ยังมีอีกสองคนที่ถือถังน้ำมันเบนซินสังกะสีอันหนักอึ้งเอาไว้

หัวใจของเหล่าหวังกระตุกวูบ เขาดึงประแจเหล็กขนาดใหญ่ยาวครึ่งเมตรที่เปรอะคราบน้ำมันเครื่องออกมา แล้วหมุนตัวขวับ ยืนขวางหน้ารถบรรทุกไว้ราวกับหอคอยเหล็ก

“พวกแกเป็นใครกัน ถึงกล้ามาปล้นรถเขตทหาร ไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้วใช่ไหม!” เหล่าหวังตะคอกเสียงกร้าว เส้นเลือดปูดโปนบนหลังมือที่กำประแจแน่น

จางหมาจื่อถ่มน้ำลาย ชูคบเพลิงก้าวมาข้างหน้าสองก้าว ดวงตาสามเหลี่ยมเต็มไปด้วยความโหดเหี้ยม “รถเขตทหารแล้วยังไง พ่อนี่จะเผารถเขตทหารวันนี้นี่แหละ! ถ้าจะโทษ ก็โทษนังผู้หญิงแซ่ซูนั่นที่ทำเรื่องเกินไปจนตัดหนทางทำกินของพวกพี่น้องเรา!”

พอเหล่าหวังได้ยินคำนี้ ก็เข้าใจในทันที คนพวกนี้มุ่งเป้ามาที่โรงงานยา

“วานรผอม อย่าไปเสียเวลากับมัน เทน้ำมันเบนซิน! จุดไฟเผาทั้งคนทั้งรถไปพร้อมกันเลย!” จางหมาจื่อโบกมือ ออกคำสั่งอย่างเหี้ยมเกรียม

วานรผอมกับชายฉกรรจ์หน้าบวมเนื้ออีกคนหิ้วถังน้ำมันเบนซินเตรียมจะสาดใส่รถ