ตอนที่ 167 ซ่อมแซมเครื่องกลึงเศษเหล็ก

ตอนที่ 167 ซ่อมแซมเครื่องกลึงเศษเหล็ก

เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น ท้องฟ้าเพิ่งจะสว่างรำไร

ลู่เป่ยเฉินเด็ดขาดว่องไว นำกองร้อยทหารช่างพร้อมรถบรรทุกขนาดใหญ่หลายคันมุ่งหน้าเข้าสู่หลังเขาทันที พอถึงช่วงเที่ยง เครื่องกลึงขนาดหนักสามเครื่องที่คลุมด้วยผ้าใบหนาเตอะก็ถูกขนลงที่ลานหลังโรงงานผลิตยาอย่างระมัดระวัง

เพื่อตรวจสอบที่มาที่ไปของเครื่องจักรเหล่านี้ ผู้บัญชาการเฉินจึงส่งซุนต้าเฉียง ช่างโลหะระดับแปดซึ่งเป็นมือหนึ่งของโรงซ่อมบำรุงประจำเขตทหารมาโดยเฉพาะ

ซุนต้าเฉียงเป็นตาแก่Handleวัยห้าสิบกว่าปี คลุกคลีกับเหล็กกล้ามาทั้งปีทั้งชาติ นิสัยทั้งดื้อรั้นทั้งหัวแข็ง เขาเอามือไพล่หลัง เดินวนรอบเครื่องจักรขึ้นสนิมเขรอะสามเครื่องนั้นอยู่สามรอบ ขมวดคิ้วแน่นจนแทบจะหนีบแมลงวันตายได้

เขาควักค้อนเหล็กอันเล็กออกมาจากกระเป๋า เคาะลงบนโครงภายนอกของเครื่องบดสองที สนิมเหล็กสีน้ำตาลแดงแผ่นใหญ่ก็ร่วงกราวลงมา