ตอนที่ 166 ถ้ำภูเขาน้ำพุร้อน ค้นพบคลังสำรองเสบียงลับที่หลงเหลือโดยไม่คาดคิด

ตอนที่ 166 ถ้ำภูเขาน้ำพุร้อน ค้นพบคลังสำรองเสบียงลับที่หลงเหลือโดยไม่คาดคิด

ซื่อเป่าหยุดการกระทำในมือ หันหน้าไปมองต้าเป่า “พี่ใหญ่ เสียงของหินก้อนนี้ไม่ถูกต้อง”

ต้าเป่าลู่จือเหยาได้ยินดังนั้นก็ไม่ได้รีบร้อนเคาะ หากแต่ย่อกายนั่งลง ใช้นิ้วมือแคะชั้นตะไคร่น้ำหนาเตอะบนผนังหินอย่างละเอียด

หลังจากตะไคร่น้ำถูกลอกออก ก็เผยให้เห็นรอยแยกเส้นเรียวเล็กสายหนึ่ง

ต้าเป่ามองไล่ขึ้นไปตามรอยแยก แม้รอยแยกสายนั้นจะถูกกาลเวลากัดกร่อนจนดูเลือนรางไปบ้าง แต่ทิศทางโดยรวมกลับเหยียดตรงเป็นอย่างยิ่ง

“แม่ นี่คือร่องรอยการขุดเจาะโดยมนุษย์” ต้าเป่าหันไปพูดกับซูเหมียนเยวี่ย น้ำเสียงหนักแน่นมั่นใจอย่างยิ่ง

ซูเหมียนเยวี่ยหยุดการกระทำที่กำลังเก็บเกี่ยวหญ้าทะลุกระดูก ถือไฟฉายเดินเข้ามา ลำแสงสีขาวส่องกระทบลงบนผนังหิน มองเห็นรอยตัดเรียบเสมอกันซึ่งไม่ได้เกิดขึ้นจากการผุกร่อนตามธรรมชาติจริง ๆ

“เหล่าซื่อ นายเคาะวนรอบขอบหนึ่งรอบตามจุดที่เสียงนี้ฟังดูกลวง” ต้าเป่าออกคำสั่ง

ซื่อเป่าพยักหน้า ถือก้อนหินขนาดเล็กเริ่มเคาะตามขอบ ส่วนต้าเป่าก็เก็บหินปูนสีขาวก้อนหนึ่งขึ้นมาจากพื้น วาดเส้นลงบนผนังหินตามเสียงเคาะของซื่อเป่า

ผ่านไปไม่กี่นาที โครงร่างสี่เหลี่ยมสูงราวสองเมตรกว้างหนึ่งเมตรครึ่งก็ปรากฏขึ้นบนผนังหินอย่างชัดเจน