เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 150 ตอกกลับในแดนต้องห้าม ซานเป่านำทีมเข้าป่าลึกเก็บสมุนไพร
ภายในโรงงาน เครื่องกำเนิดไฟฟ้าดีเซลส่งเสียง “ตึก ๆ” ทุ้มหนักทรงพลัง หลอดไฟนีออนเหนือศีรษะส่องสว่างทั่วทั้งห้องจนสว่างจ้าดั่งกลางวัน
สายพานของเครื่องหั่นสมุนไพรและเครื่องบดกลับมาหมุนอีกครั้ง ส่งเสียงคำรามดังกระหึ่มเป็นจังหวะ
เหล่าภรรยาทหารมองดูแสงไฟสว่างไสวนี้ ฟังเสียงเครื่องจักรหมุนทำงาน จนตื้นตันใจจนขอบตาแดงก่ำ
พี่สะใภ้หลี่ปาดคราบเขม่าดำบนใบหน้า ตะโกนลั่น “อย่ามัวแต่ยืนอึ้งกันอยู่เลย ทำงาน คืนนี้ล่วงเวลา ชดเชยงานที่คั่งค้างไว้ให้หมด”
“ทำงาน” ภรรยาทหารหลายสิบคนขานรับพร้อมเพรียง ในน้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความมุ่งมั่นไม่ยอมแพ้
ซูเหมียนเยวี่ยยืนอยู่ข้างตู้จ่ายไฟ มองดูสายการผลิตที่กลับมาเดินเครื่องอีกครั้ง ทว่าสีหน้ากลับไม่ได้ผ่อนคลายลงเลยแม้แต่น้อย
ปัญหาเรื่องไฟฟ้าคลี่คลายแล้ว แต่นี่เป็นเพียงก้าวแรกเท่านั้น
แผนการถอนฟืนใต้กระทะของเย่หมิงเซวียนจุดที่อำมหิตที่สุด ไม่ได้อยู่ที่การตัดน้ำตัดไฟ แต่อยู่ที่การตัดขาดสมุนไพร
หมู่บ้าน ตำบล และกองการผลิตโดยรอบทั้งหมดล้วนถูกสั่งการด้วยคำสั่งตาย ไม่มีใครกล้าเสี่ยงถูกหักแต้มแรงงานและพาแห่ประจานเพื่อเอาสมุนไพรมาขายให้โรงงานผลิตยาครอบครัวทหาร ต่อให้เครื่องกำเนิดไฟฟ้าจะหมุนทำงานได้ดีเพียงใด หากในหม้อไร้ซึ่งสมุนไพร โรงงานแห่งนี้ก็คงต้องปิดตัวลงอยู่ดี