ตอนที่ 149 เจ้าก้อนแป้งเสกเครื่องกำเนิดไฟฟ้า

ตอนที่ 149 เจ้าก้อนแป้งเสกเครื่องกำเนิดไฟฟ้า

“ในเมื่อถูกศัตรูบีบคอ เช่นนั้นพวกเราก็สร้างมันขึ้นมาเอง”

สิ้นเสียงของซูเหมียนเยวี่ย ภายในโรงซ่อมบำรุงก็เงียบสงัดจนแทบจะได้ยินเสียงเข็มตก

เหล่าภรรยาทหารต่างสบตากันเลิกลั่ก สร้างไฟฟ้าเนี่ยนะ จะสร้างยังไง นั่นมันกระแสไฟฟ้าเชียวนะ ไม่ใช่การนวดแป้งนึ่งหมั่นโถวเสียหน่อย นึกอยากจะสร้างก็สร้างขึ้นมาได้ง่าย ๆ หรืออย่างไร

พี่สะใภ้หลี่อ้าปากคิดจะเอ่ยถามอะไรบางอย่าง ทว่าเมื่อสบเข้ากับดวงตาคู่นั้นของซูเหมียนเยวี่ยที่ลึกล้ำสุดหยั่ง คำพูดที่จ่ออยู่ริมฝีปากจึงถูกกลืนกลับลงไป หลายวันมานี้ผ่านเรื่องราวมามากเหลือเกิน ในใจของเธอจึงเกิดความเชื่อมั่นอย่างไม่มีข้อกังขา ขอเพียงผู้อำนวยการโรงงานบอกว่าทำได้ เช่นนั้นก็ย่อมต้องทำได้อย่างแน่นอน

“เอาละ ทุกคนอย่ามัวแต่ยืนอยู่ตรงนี้เลย” ซูเหมียนเยวี่ยโบกมือ น้ำเสียงเด็ดขาดไม่อนุญาตให้โต้แย้ง “วันนี้กลับไปพักผ่อนกันแต่หัววัน พรุ่งนี้เช้าตรู่ค่อยมาทำงานที่โรงงาน ฉันรับรองว่า พรุ่งนี้เครื่องจักรจะเดินเครื่องได้ตามปกติ”

แม้ในใจของพวกภรรยาทหารจะยังไม่มีความมั่นใจ แต่ก็ยังคงเชื่อฟังและพากันแยกย้ายไป

ค่ำคืนดึกสงัด บริเวณกองร้อยซ่อมบำรุงตกอยู่ในความเงียบงันราวกับไร้สิ่งมีชีวิต มีเพียงสายลมเหนือที่หวีดหวิวพัดพาเกล็ดหิมะซัดสาดกระทบหน้าต่าง

ซูเหมียนเยวี่ยจัดชายผ้าห่มให้เด็ก ๆ ทั้งห้าคนที่หลับสนิท ก่อนจะเดินออกมายังห้องด้านนอกแล้วนั่งลงบนเก้าอี้ไม้ซอมซ่อตัวหนึ่ง เธอหลับตาลง จิตสำนึกพลันดิ่งลึกลงสู่มิติพกพาทันที