ตอนที่ 137 เครื่องจักรกึกก้อง อัจฉริยะเครื่องกลสะเทือนทั่วสารทิศ

ตอนที่ 137 เครื่องจักรกึกก้อง อัจฉริยะเครื่องกลสะเทือนทั่วสารทิศ

ต้าเป่าก้มหน้าลง นิ้วมือสั้นป้อมใช้ชอล์กขาวขีดเส้นหนึ่งเส้นลงบนเพลาหลัก น้ำเสียงราบเรียบเด็ดขาด “น้องสาวคนที่สอง น้องชายคนที่สี่ ลุย”

เอ้อร์เป่าขานรับอย่างตื่นเต้น มือเล็กขาวผ่องทั้งสองข้างคว้าตะไบหยาบเบอร์หกเล่มหนักอึ้งขึ้นมา ก้าวยาว ๆ ไปยืนตรงหน้าเพลาหลักที่เป็นสนิมทันที

ซื่อเป่าลู่เฉินเฟิงห่อตัวในเสื้อบุนวม ยืนอยู่ห่างจากเพลาหลักไม่ถึงครึ่งเมตร ค่อย ๆ หลับตาลง ใบหูทั้งสองข้างที่หนาวจนแดงขยับไหวเล็กน้อย

“ครืด!”

สองมือของเอ้อร์เป่าออกแรงอย่างฉับพลัน ตะไบหยาบกดทับลงบนเพลาหลักเหล็กดิบอย่างหนักหน่วง แล้วไถไปข้างหน้าอย่างดุดัน ชั่วพริบตานั้น เสียงเสียดสีของโลหะที่บาดแก้วหูก็กึกก้องขึ้นในอาคารโรงงานเก่าโทรม สนิมเหล็กสีดำแดงเป็นปื้นใหญ่และชั้นออกซิเดชันหนาเตอะร่วงกราวลงมาเหมือนรังแค

ความเคลื่อนไหวอันมหาศาลนี้ทำเอากรรมาธิการการเมืองหลี่ที่อยู่ข้าง ๆ สะดุ้งโหยง รีบยกมืออุดหูทันที