กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 127 แข่งบารมีพ่อ? รองหัวหน้ากองส่งกำลังบำรุงหวังพากำลังคนมาเข้าข้างพวกเดียวกัน
“วันนี้ฉันต้องสั่งสอนพวกแก ไอ้พวกลูกนอกคอกที่ไม่รู้ที่ต่ำที่สูงแทนผู้ปกครองของพวกแกให้หลาบจำ!”
สิ้นเสียงคำรามลั่นของหวังต้าฟา ลานฝึกทั้งลานพลันตกอยู่ในความเงียบงัน
อธิการบดีหลี่ตกใจจนหนังหัวชาดิก รีบสาวเท้าพรวดพราดเข้าไปข้างหน้า คว้าท่อนแขนของหวังต้าฟาไว้พลางกดเสียงต่ำเกลี้ยกล่อม “รองหัวหน้าฝ่ายหวัง ท่านใจเย็น ๆ ก่อน! เรื่องนี้มีความเข้าใจผิด เด็กทั้งห้าคนนี้เพิ่งย้ายมาวันนี้ พวกเขาคือ...”
“ฉันไม่สนหรอกว่ามันเป็นใคร!” หวังต้าฟาสะบัดมือของอธิการบดีหลี่ทิ้งอย่างแรง กล้ามเนื้อหน้าบวมฉุขมวดบิดเบี้ยวเข้าหากันด้วยโทสะ ชี้นิ้วไปยังหวังพั่งหู่ที่เป้ากางเกงยังเปียกโชกซึ่งหลบอยู่ด้านหลังตน “อธิการบดีหลี่ คุณดูสิว่าลูกชายฉันถูกรังแกจนมีสภาพเป็นยังไง! ในโรงเรียนบุตรหลานเขตทหารของเรา ยังมีกฎหมายบ้านเมืองอยู่อีกไหม? ถ้าวันนี้แม้แต่ลูกชายตัวเองฉันยังปกป้องไม่ได้ ฉันจะยังเป็นรองหัวหน้ากองส่งกำลังบำรุงนี้ไปเพื่ออะไร!”