เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 126 ทำให้ครูและนักเรียนทั้งโรงเรียนตกใจ
ทั่วทั้งบริเวณเงียบสงัดไร้เสียง ทุกคนพากันส่ายหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย กลัวว่าหากส่ายช้าไป บาร์เดี่ยวต้นนั้นจะฟาดลงมาบนหัวตัวเอง
เอ้อร์เป่าลู่ลี่เสวียนมองหวังพั่งหู่ที่นั่งหมดสภาพอยู่บนพื้นพร้อมเป้ากางเกงเปียกชุ่มเป็นวงกว้าง แล้วย่นจมูกน้อย ๆ ด้วยความรังเกียจ
“ไร้ประโยชน์จริง แค่นี้ก็ตกใจจนฉี่ราดแล้วเหรอ ฉันยังไม่ได้ออกแรงเลยนะ” เอ้อร์เป่าเบะปาก น้ำเสียงเต็มไปด้วยความผิดหวัง
ต้าเป่าลู่จือเหยาเอามือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋าสะพายใบเล็กสีเขียวทหาร พลางเอ่ยขึ้นอย่างเยือกเย็น “น้องสาวคนที่สอง วางของลงเถอะ จากการคำนวณตามหลักการคานและแรงโน้มถ่วง การยกน้ำหนักขนาดนี้เป็นเวลานานจะผลาญพละกำลังของเธอไปโดยเปล่าประโยชน์ พรุ่งนี้เช้าเธออาจจะต้องกินหมั่นโถวแป้งสาลีขาวเพิ่มอีกสองลูก”
“อื้อ รู้แล้วพี่ใหญ่” เอ้อร์เป่าพยักหน้าอย่างว่าง่าย ก่อนจะเหวี่ยงท่อเหล็กยาวถึงสามเมตร หนักสองถึงสามร้อยจินพร้อมฐานคอนกรีตลงบนลานว่างข้าง ๆ ตามใจชอบ
“ปัง!”