ตอนที่ 128 แม่บอกแล้วว่า ถ้ามีเรื่องเธอจะรับจบให้เอง

ตอนที่ 128 แม่บอกแล้วว่า ถ้ามีเรื่องเธอจะรับจบให้เอง

“เชื่อไหมว่าพ่อนี่จะฟาดแกไปด้วยอีกคน!” หวังต้าฟาคำรามลั่น ชูกระบองยางในมือขึ้นสูงจนเกิดเสียงลมหวีดหวิว

“รองหัวหน้าฝ่ายหวัง! อย่าตีนะ! นี่มันจะถึงตายเอานะ!” อธิการบดีหลี่ตกใจจนตะโกนลั่นแล้วหลับตาลง

“คุณฟาดไม้นี้ลงไป รองผู้บัญชาการกองพลลู่ต้องรื้อโรงเรียนทิ้งแน่ ๆ!”

หัวหน้าแผนกจ้าวร้อนใจจนกระทืบเท้าอยู่ข้าง ๆ

“ปัง!” เสียงทึบหนักดังขึ้นหนึ่งครั้ง

กระบองยางอันหนาเตอะไม่ได้ฟาดลงบนหัวของซื่อเป่า

เอ้อร์เป่าลู่ลี่เสวียนก้าวออกมาข้างหน้าตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจทราบได้ ยืนขวางอยู่หน้าซื่อเป่าอย่างมั่นคง มือเล็กขาวเนียนข้างนั้นของเธอคว้าปลายอีกด้านของกระบองยางไว้แน่น

หวังต้าฟากัดฟันแน่นออกแรงกดลงไป ทว่ากระบองยางกลับไม่ขยับเลยแม้แต่น้อย เส้นเลือดปูดโปนขึ้นบนหลังมือของเขา เขากุมด้ามจับด้วยสองมือแล้วออกแรงดึงกลับสุดชีวิต แต่ก็ยังคงนิ่งสนิทไม่ไหวติง

เอ้อร์เป่าเงยหน้าขึ้น ยิ้มยิงฟันให้หวังต้าฟา เผยให้เห็นฟันขาวซี่เล็กเรียงเป็นระเบียบสองแถว: “คุณลุง ไม่ได้กินข้าวมาเหรอ มีพละกำลังแค่นี้เองเหรอ”