เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 125 ถอนต้นหลิวกลับหัว เด็กแสบห้าขวบครองความเป็นใหญ่ทั่วโรงเรียน
“พวกบ้านนอก! ไอ้พวกบ้านนอกคอกนา!”
เสียงหัวเราะเยาะของพวกลูกไล่สองสามคนดังบาดหูเป็นพิเศษบนลานฝึก
ต้าเป่าลู่จือเหยาเอามือทั้งสองข้างล้วงกระเป๋านักเรียนใบเล็กสีเขียวทหาร มองสำรวจหวังพั่งหู่ตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างไร้อารมณ์ น้ำเสียงสงบนิ่งราวกับกำลังท่องตำราเรียน “ส่วนสูงประมาณหนึ่งเมตรสามสิบ น้ำหนักประเมินด้วยสายตาน่าจะเกินแปดสิบจิน ตามเกณฑ์กราฟการเจริญเติบโตมาตรฐานของเด็กอายุห้าถึงเจ็ดขวบ นายจัดอยู่ในกลุ่มโรคอ้วนรุนแรง ความอ้วนจะทำให้หัวใจรับภาระหนักขึ้น เลือดไปเลี้ยงสมองไม่เพียงพอ เพราะฉะนั้นนายจึงไม่เพียงเคลื่อนไหวเชื่องช้า แต่พัฒนาการทางสติปัญญาก็ยังช้ากว่าคนวัยเดียวกันด้วย พูดง่าย ๆ ก็คือนายมันไอ้โง่ที่ทั้งอ้วนทั้งทื่อ”
หวังพั่งหู่ยืนอึ้ง แม้อีกฝ่ายจะพ่นคำศัพท์ที่เขาฟังไม่เข้าใจออกมาเป็นกระตั้ก แต่ประโยคสุดท้ายเขาเข้าใจแจ่มแจ้ง
ปกติเขาทำตัวเป็นอันธพาลระรานไปทั่วในโรงเรียน ใครเห็นเขาก็ต้องหลบไม่ใช่หรือไง วันนี้กลับถูกเด็กใหม่ชี้หน้าด่าว่าไอ้โง่เสียได้