เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หอคัมภีร์เถื่อน
ตอนที่ 118 เทพสังหารแผลงฤทธิ์กวาดล้างสายลับศัตรูจนสิ้น สองสามีภรรยาร่วมสร้างผลงานใหญ่
ลู่เป่ยเฉินแบฝ่ามือออก ป้ายทองสัมฤทธิ์เปื้อนคราบเลือดแผ่นนั้นนอนสงบนิ่งอยู่กลางฝ่ามือของเขา
ป้ายมีขนาดเพียงครึ่งฝ่ามือ ด้านบนสลักรูปงูสองหัวที่ดูมีชีวิตชีวา บริเวณดวงตางูฝังหินสีแดงคล้ำไว้สองก้อน แผ่กลิ่นอายชั่วร้ายออกมาจาง ๆ
ซูเหมียนเยวี่ยขยับเข้าไปมองแวบหนึ่ง สายตาพลันเย็นเยียบลงทันที “โทเท็มนี้ตรงกับสายสืบทอดการหลอมกู่ที่บันทึกไว้ในคัมภีร์โบราณของดินแดนเหมียวเจียงเป๊ะเลย ดูท่าสายลับศัตรูพวกนี้ไม่เพียงมีอาวุธทันสมัย แต่ยังดึงเอาขุมอำนาจยุทธภพที่ชั่วร้ายอำมหิตแบบนี้เข้ามาร่วมด้วย”
“ช่างหัวขุมอำนาจอะไรนั่นเถอะ กล้ามาแตะต้องพี่น้องฉันบนโครงใต้เกวียนของดินแดนชายแดนเหนือ วันนี้พ่อนี่จะทำให้พวกมันมีขามาแต่ไม่มีขากลับ!” ลู่เป่ยเฉินกำป้ายทองสัมฤทธิ์แน่นเข้ากลางฝ่ามือ ข้อต่อนิ้วบีบจนส่งเสียงดังกร๊อบแกร๊บ
เขาหันไปมองผู้บังคับหมวดที่หนึ่ง น้ำเสียงเย็นชาแข็งกร้าวดั่งเหล็กกล้า “ผู้บังคับหมวดที่หนึ่ง พาคนสองสามคนไปถอดเสื้อผ้าสายลับศัตรูสองสามคนที่ถูกจัดการข้างนอกนั่น คนอื่น ๆ ตรวจสอบอาวุธและกระสุน อีกสิบนาทีตามฉันไปช่องลมทมิฬ!”
“ผู้บังคับกองพัน แค่พวกเราห้าสิบคน จะไปปะทะกับสายลับศัตรูติดอาวุธครบมือกว่าสองร้อยคนจริงหรือ” แม้ผู้บังคับหมวดที่หนึ่งจะไม่กลัวตาย แต่ก็ยังลังเลอยู่บ้าง