ตอนที่ 111 เหล่าอู่อยากเป็นลูกศิษย์ตัวน้อย เข็มเดียวทำเอาลู่เป่ยเฉินถึงกับอึ้ง

ตอนที่ 111 เหล่าอู่อยากเป็นลูกศิษย์ตัวน้อย เข็มเดียวทำเอาลู่เป่ยเฉินถึงกับอึ้ง

“แม่ คนตัวเล็กในหนังสือเล่มนี้วาดได้น่าเกลียดจังเลย” อู่เป่า ลู่จิ่นอวี๋ ยื่นนิ้วป้อม ๆ เล็ก ๆ ออกไปจิ้มลงบนแผนผังเส้นลมปราณมนุษย์หน้าหนึ่งของ 《คัมภีร์ถุงครามฉบับตกค้าง》

ซูเหมียนเยวี่ยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะอุ้มอู่เป่าขึ้นมานั่งบนตักของตัวเองให้ดี “นี่ไม่ใช่คนตัวเล็กธรรมดาหรอกนะ นี่คือเส้นลมปราณในร่างกาย ลูกดูลายเส้นพวกนี้นะ มันก็คือช่องทางเดินของโลหิตปราณในร่างกายของคนเรานั่นเอง”

อู่เป่ากระพริบตาโตปริบ ๆ อย่างเข้าใจบ้างไม่เข้าใจบ้าง พลางจ้องมองแผนผังภาพนั้นอยู่ครู่หนึ่ง เนื่องจากภาพนี้มีอายุเก่าแก่เนิ่นนาน ตรงกลางจึงมีรอยแมลงกัดแทะเป็นวงกว้าง ซึ่งบังเอิญกัดตรงจุดบรรจบของเส้นลมปราณเริ่นและเส้นลมปราณตูจนกลายเป็นรูโหว่พอดี

“แม่ ตรงนี้มันขาดไปแล้ว” อู่เป่าชี้นิ้วไปที่รูโหว่นั้น คิ้วเล็ก ๆ ขมวดเข้าหากัน “มองดูแล้วอึดอัดไม่สบายตาเลยจริง ๆ”

“นี่เป็นหนังสือโบราณ ชำรุดเสียหายย่อมเป็นเรื่องปกติอยู่แล้ว” ซูเหมียนเยวี่ยลูบศีรษะของเธอเบา ๆ กำลังจะพลิกไปหน้าถัดไป