กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 640
"อ๋อเหรอ? ลุงเขยมีความคิดเห็นยังไงบ้างล่ะ?" เฉินฮุยเอ่ยถามด้วยความสนใจ
ออกทะเลด้วยกันมาตั้งหลายครั้ง อู๋สุ่ยเซิงที่ลงน้ำไปในสองสามครั้งก่อนหน้านั้น ล้วนแต่เป็นเพราะเขาเอ่ยปากเรียกให้ไปช่วยทั้งสิ้น
"ยังไงซะว่างอยู่แล้ว ตามพวกเธอไปเดินเล่นริมทะเลจะสู้ลงทะเลได้ยังไงกัน"
"เมื่อกี้ลองลงไปดูมาแล้ว คลื่นวันนี้สงบมาก ลงได้สบาย" อู๋สุ่ยเซิงเอ่ยขึ้น
"อย่างนั้นออกทะเลเนี่ย ตอนคลื่นสงบกับตอนคลื่นแรง แบบไหนจะดีกว่ากันเหรอครับ?"
เฉินฮุ่ยหงที่กำลังกินโจ๊กอาหารทะเลอยู่ อยู่ ๆ ก็เอ่ยถามขึ้นมา
"ถ้าพูดถึงความรู้สึกของคน ก็ต้องเป็นตอนที่ลมสงบคลื่นเงาสิถึงจะดี อยู่บนเรือประมงแล้วจะได้ไม่โคลงเคลง"