กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 641
อานเหวินอี้ถูมือไปมา หยิบก้อนหินขึ้นมาทุบอีกครั้ง
หอยนางรมจิ๋วอีกตัวแตกออกคาที่
ถึงแม้เนื้อข้างในจะเละไปบ้าง แต่ก็ถือว่าดีกว่าเมื่อครู่มากแล้ว
"อืม! ดีมาก! อีกสักพักลูกก็ทำเป็นแล้ว!" อานเหวินจิ้งพยักหน้ารับ แล้วเริ่มลงมือทุบหอยนางรมจิ๋วของตัวเองบ้าง
อู๋สุ่ยเซิงกับเฉินฮุ่ยหงเดินเล่นสำรวจรอบเกาะไปรอบหนึ่ง เก็บหญ้าแห้งและฟืนแห้งมัดใหญ่กลับมาด้วย
เห็นกลุ่มโขดหินที่อยู่ไกลออกไปมีเสียงดังปังๆๆ ติดต่อกันไม่ขาดสาย
พอวางของเสร็จก็เดินเข้าไปดูด้วยความอยากรู้
"อาฮุย, เหวินจิ้ง พวกหลานกำลังทำอะไรกันอยู่เนี่ย" เฉินฮุ่ยหงเอ่ยถามเสียงดัง
"แคะหอยนางรมจิ๋ว!"