เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 639
อู๋สุ่ยเซิงเริ่มมีความสนใจขึ้นมาทันที เขาลุกขึ้นยืนพรวดพราดแล้วตะโกนไปยังอีกฝั่งของชายหาดว่า "อาหง! เธอกลับมาคุมเตาไฟแทนที"
"ไม่ใช่ว่าเธอก่อไฟไว้อย่างดีแล้วหรอกรึ เรียกฉันทำไมล่ะเนี่ย"
"ฉันไม่มีเวลามาอธิบายกับเธอยาวหรอก แถวนี้หอยตั้งเยอะ แถมเปลือกหอยกับปูตัวเล็ก ๆ ก็เพียบเลย"
น้ำเสียงที่เปล่งออกมาด้วยความตื่นเต้นของเฉินฮุ่ยหงเจือรอยยิ้มเอาไว้อย่างเห็นได้ชัด
แค่ฟังจากน้ำเสียงก็รู้แล้วว่าตอนนี้เธอกลังอารมณ์ดีมากขนาดไหน
"ไม่เคยพบเคยเห็นโลกเอาเสียเลย จับของทะเลช่วงน้ำลดแค่นี้จะเก็บของได้สักเท่าไหร่เชียว"
อู๋สุ่ยเซิงพึมพำบ่นเบา ๆ ออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะตะโกนเสียงดังขึ้นว่า "เธอรีบมาดูไฟตรงนี้ก่อน ฉันต้องพาเฉินฮุยลงไปจับของใหญ่ข้างล่างหน่อย"
"ของใหญ่เหรอ?!"
"มาแล้ว ๆ กำลังจะไปเดี๋ยวนี้จ้ะ!"