กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 576
"อย่าเพิ่งบอกนะว่ายืมไปทำอะไรน่ะ!" เฉินฮุยเอ่ยปากสั่งเสียงดัง
"รู้น่า! ฉันรู้แล้ว!" เฉินฮุ่ยหงขานรับเสียงดัง ฝีเท้าตอนวิ่งลงไปนั้นคล่องแคล่วว่องไวมาก
เฉินฮุยคร่อมอยู่บนตัวแพะป่า ยื่นมือไปลูบขนเพื่อปลอบประโลมมัน
แพะป่าดิ้นรนสุดชีวิตอยู่ครู่หนึ่ง
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะยอมแพ้แล้ว หรือว่าถูกเฉินฮุยปลอบจนเคลิ้มไปจริงๆ
มันจึงปล่อยให้เฉินฮุยคร่อมอยู่บนตัว นอกเหนือจากจังหวะที่ใช้ขาถีบออกเป็นครั้งคราวแล้ว ก็ไม่ได้ดิ้นรนอะไรอีก
"อาฮุย ฉันกลับมาแล้ว!"
เฉินฮุ่ยหงเอ่ยขึ้นพร้อมกับหยิบเสื้อผ้าเก่าๆ สองตัวติดมือขึ้นมาด้วย
นางใช้เคียวเกี่ยวให้ขาดเป็นช่อง แล้วฉีกเสื้อผ้าออกเป็นผ้าแถบกว้างๆ