กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 577
"อ๋อ" หลี่กุ้ยเซียงตอบรับออกมาแทบจะไร้ปฏิกิริยาใด ๆ นางก้มหน้าลงทำงานต่อ
"เฮ้! ฉันไม่ได้โกหกนะ!"
"จริง ๆ นะ ไม่เชื่อคุณลองมาดูสิ!"
ชายเจ้าสำราญแย่งของในมือเมียตัวเองโยนไปไว้ด้านข้าง
ดึงมือนางเดินไปที่อีกด้านหนึ่งของแปลงผักแล้วก้มมองลงไป
เฉินฮุยและเฉินฮุ่ยหงเดินลงไปได้ระยะหนึ่งแล้ว
แต่ก็ยังพอมองเห็นได้อย่างชัดเจน บนไหล่ของเฉินฮุยแบกแพะป่าเอาไว้ตัวหนึ่ง
เฉินฮุ่ยหงเดี๋ยวก็ช่วยลากตัวแพะ เดี๋ยวก็คอยจับหัวแพะ
ความเร็วในการเดินลงเขาของสองอาหลานไม่ได้รวดเร็วนัก