กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 369
หลายคนพากันเงียบเสียงลงโดยไม่ได้นัดหมาย มองตามหวงซิ่วเหลียนที่เดินนำหน้าไปช่วงหนึ่ง
เมื่อเห็นไซต์งานก่อสร้างที่อยู่เบื้องหน้า นางก็หัวเราะแล้วเดินกลับมาพูดว่า "ฉันลืมไปได้ยังไงว่าบ้านของเธอยังสร้างไม่เสร็จ!"
"รอสร้างบ้านเสร็จ ผมต้องชวนทุกคนมาทานข้าวสักมื้อแน่นอนครับ" เฉินฮุยเอ่ยด้วยรอยยิ้ม
"ชวนฉันกินข้าวด้วยเหรอ? ดีงามเลยสิแบบนี้!"
หวงซิ่วเหลียนหัวเราะรับคำ
นางตบไหล่หวางคุนหวาเบา ๆ แล้วพูดว่า "พี่เขยหวาง ความคืบหน้าของเธอเนี่ย เร็วกว่านี้อีกหน่อยได้ไหม ฉันชักจะรอไม่ไหวที่จะมากินเลี้ยงขึ้นบ้านใหม่แล้วนะ"
"ความคืบหน้าแค่นี้ยังไม่เร็วอีกเหรอ ความคืบหน้าตอนนี้แทบจะเร็วเท่ารถไฟอยู่แล้ว"