เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 370
อานเหวินจิ้งมองคนทั้งสองด้วยความงันงง ไม่เข้าใจว่าพวกนางหัวเราะอะไรกัน
เฉินฮุยเบี่ยงศีรษะไปด้านข้าง กระซิบเตือนสติว่า "เธอลองนึกถึงเรื่องบ้านของหวังอู่ดูสิ..."
"หวังอู่..."
อานเหวินจิ้งเชื่อมโยงนึกถึงความเคลื่อนไหวที่ได้ยินเมื่อคืนก่อน แก้มทั้งสองข้างก็อดแดงก่ำขึ้นมาไม่ได้
เอ่ยตอบเสียงเบาประโยคหนึ่งว่า "นายไม่ทำแบบนั้นหรอก!" แล้วก้มหน้าก้มตาซดโจ๊กเสียงดังจ๊วบจ๊าบ
พอกินโจ๊กอาหารทะเลเสร็จ หวางคุนหวาและอู๋สุ่ยเซิงก็ออกเดินทางไปยังสถานที่ก่อสร้าง
หวงซิ่วเหลียนพาเซี่ยงเหม่ยจือไปร่วมสนุกด้วยกัน ถือโอกาสเดินเล่นย่อยอาหารในหมู่บ้านไปในตัว
เฉินฮุยกับเหอจวนจวนนั่งลงเพื่อดำเนินการตามแผนการที่ยังไม่เสร็จสิ้นก่อนหน้านี้ต่อ
"ที่คุณพูดไว้ครั้งก่อน คือพวกอาหารอันโอชะจากภูเขาและท้องทะเลสินะ!"