กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 368
วันนี้นั้นเฉินฮุยไม่ได้เตรียมตัวจะลงทะเลจริงๆ
แต่ของบนฝั่งมันมีน้อยเสียเหลือเกิน เอามารวมกันแล้วยังต้มข้าวต้มให้อร่อยหม้อหนึ่งยังไม่ได้เลย
โชคดีที่พกตาข่ายดักปลาอันเล็กติดกระเป๋ามาด้วย ไม่อย่างนั้นคงต้องเดินกลับไปเอาที่บ้านอีกรอบ
"พี่เฉินฮุย จะลงไปจริงๆ เหรอครับ"
"พ่อผมบอกว่าหมู่บ้านเราไม่เหมือนหมู่บ้านต้าซา ในทะเลนี้มีแต่กองหิน ลงไปแล้วขึ้นยากมาก"
"อันตรายจะตาย!"
เฉินเสี่ยวหมิงมองเฉินฮุยด้วยสีหน้าจริงจัง
"พ่อเธอพูดถูก เดี๋ยวตอนฉันลงไป เธอห้ามเดินไปแถวโขดหินนั่นเด็ดขาด"
"อยู่รอตรงนี้เรียบร้อยๆ เข้าใจไหม" เฉินฮุยเอ่ยถาม