กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 316
พอได้ยินเฉินฮุยบอกว่าจะเปิดร้าน
เฉินกั๋วกางก็เข้าใจได้ทันทีว่าบ้านหลังเล็กที่เพิ่งสร้างใหม่หน้าบ้านของหลินเจียวเอาไว้ทำอะไร
"เสี่ยวหมิงฝากไว้กับผมแล้วกัน ขอบคุณครับลุงกั๋วกาง" เฉินฮุยเอ่ยขึ้น
เฉินเสี่ยวหมิงยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง
อานเหวินจิ้งไวเท่าความคิด เอื้อมมือไปปิดปากเขาไว้อย่างรวดเร็ว
เฉินกั๋วกางยกนิ้วโป้งให้อย่างพึงพอใจ
ฉวยจังหวะที่เจ้าลูกชายตัวแสบยังไม่ได้พูดอะไร ปลดตัวล็อกเบรกแล้วถีบรถสามล้อจากไป
"พี่เหวินจิ้ง เอามือมาปิดปากฉันทำไมเนี่ย?" เฉินเสี่ยวหมิงดิ้นหลุดแล้วถามขึ้น
"ไว้หน้าพ่อเธอบ้างเถอะน่า แกนี่มันลูกแท้ ๆ เลยนะเนี่ย!"