กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 315
"ฮ่าๆ, ฮาฮาฮา"
"เจ้าเด็กน้อยคนนี้ บอกให้กินเยอะๆ หน่อยก็ไม่ยอมฟัง"
"ถ้าเนื้อหนังมังสาขึ้นมาสักหน่อย ก็คงไม่โดนอุ้มไปง่ายๆ แบบนี้หรอก"
เฉินฮุยหยุดรถ เดิมทีตั้งใจจะรออานเหวินอี้สักหน่อย
แต่พอเห็นภาพตอนที่เธอโดนจัดการได้ในกระบวนการเดียว เขาก็หัวเราะจนหยุดไม่ได้
"อย่าเสียงดังสิ เดี๋ยวก็ได้ยินหรอก" อานเหวินจิ้งเอื้อมมือไปสะกิดแผ่นหลังของเฉินฮุย
"ไปกันเถอะๆ"
เฉินฮุยหัวเราะเบาๆ แล้วปั่นสามล้อออกเดินทางต่อ
อันดับแรกแวะไปเบิกเงินหนึ่งพันหยวนที่สหกรณ์สินเชื่อ จากนั้นมุ่งหน้าไปที่ภัตตาคารรัฐเพื่อหาเฉินเย่าจู่