เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 243
รอบนี้เฉินฮุ่ยหงไม่ได้รีบร้อนกราบไหว้
นางยืนนิ่งอยู่ที่เดิมครู่หนึ่งแล้วเพิ่มคำพูดเข้าไปอีกหนึ่งหรือสองประโยค! คิดต่ออีกครู่หนึ่งก็เพิ่มเข้าไปอีกหนึ่งหรือสองประโยค
"ป้าใหญ่ ปู่ย่าของเรากลายเป็นเง็กเซียนฮ่องเต้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันครับเนี่ย คุณขอพรเยอะขนาดนี้ คนทางนั้นจะจัดการให้ไหวหรือครับ"
เฉินฮุ่ยหงตกใจกับเสียงที่จู่ๆ ก็ดังขึ้น
พอด้านหลังหันมามองว่าเป็นเฉินฮุย นางก็ถลึงตาใส่แล้วด่าว่าด้วยรอยยิ้ม "พูดจาเหลวไหลอะไรของแกเนี่ย?"
จากนั้นจึงกราบไหว้สามครั้งแล้วปักธูปซ้ายขวาให้เรียบร้อย เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า
"ฉันกะดูแล้วน่าจะใกล้หกโมงแล้วล่ะ ไปปลุกเหวินจิ้งกับลุงเขยของแกลุกขึ้นมากินข้าวเช้าได้แล้ว"
"กินข้าวเช้าเสร็จแล้วพวกเราค่อยช่วยกันเก็บของเองสักหน่อย อย่ามัวแต่รอให้คนอื่นมาทำให้เลย"