เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 244
"ย่ารองไม่ได้พูดคำนั้นออกมาสักหน่อยไม่ใช่เหรอครับ" เฉินฮุยรับประทัดมาแล้วเอ่ยถามอย่างสงสัย
"โธ่เอ๊ย! ยายแก่นั่นพูดซับซ้อนเกินไปต่างหากล่ะ แต่ยังไงความหมายมันก็คือแบบนั้นแหละ"
"มาเถอะ!"
เฉินเสี่ยวเฉียวส่งประทัดในมือให้เฉินฮุยถือไว้ แล้วดึงชนวนประทัดให้ตั้งขึ้น
จุดไม้ขีดไฟจุดชนวนให้ลุกไหม้ก่อนจะวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว
เฉินฮุยสะบัดมือขว้างประทัดลงที่หน้าบ้าน ท่ามกลางเสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหวเปรี้ยงปร้าง
ทุกคนที่พักผ่อนจนมีแรงแล้วต่างก็ร่วมมือกันแบ่งหน้าที่
เริ่มจากรื้อกระเบื้องมุงหลังคา ตามด้วยรื้อขื่อคาและพื้นห้องใต้หลังคา ตลอดจนเสาบ้าน และสุดท้ายคือทุบกำแพงดินดิบที่เหลืออยู่ทั้งหมด
ข้าวของพวกนี้ไม่มีการปล่อยทิ้งให้เสียเปล่าแม้แต่อย่างเดียว โดยแบ่งแยกประเภทง่าย ๆ เป็นกระเบื้อง ไม้ และดินดิบ